48. bang afwachten …

vanmorgen vroeg

Lily wordt wakker

en dan wordt er van ons verwacht dat ook wij onze oogjes open doen

met een half open oogje zie ik dat vrouwtje gewoon doorslaapt

dat was dan zonder Lily gerekend

want tijdens haar dagelijkse ochtend-stretch-sessie

komt haar linker voorpootje

(per ongeluk)

keihard in vrouwtjes rechter oogje terecht

door het nodige gegil, gekrijs en gevloek, zijn vrouwtjes oogjes helemaal open

missie volbracht denkt Lily trots

alleen dat rechteroogje van vrouwtje heeft ondertussen een licht rood tintje gekregen

het vertoont ondertussen een licht zwelling 

een nat washandje later

wachten we dan maar bang af of vrouwtje de komende dagen zich nog in het publiek kan vertonen …

Dikke knuffels,

Miss Poppy

Advertenties

47. Oproep tot een langzaamaan-aktie !

.

dit is een oproep van een arm en beklagenswaardig hondje

mijn smeekbede gaat richting postmannetjes en -vrouwtjes

doe het rustig aan de komende dagen

er is geen haast bij

die pakjes kunnen best een dagske of meer blijven liggen

jullie hebben zo al werk genoeg

het maakt niet zoveel uit als dat pakje met mijn naam erop hier enkele dagjes later aankomt

bijlange niet ! trekt ’t u niet aan !

er zit namelijk een maandvoorraadje aan dieetvoeding in

mijn dieetvoeding

in tussentijd zit ik natuurlijk wel zonder  Lachen

en moet ik noodgedwongen in “zonde leven eten” Onschuldig

wat ik echt, maar dan ook héél erg vind (yeah right !!)

Zodus mijn beste facteurtjes denk aan jullie gezondheid en neem rustig de tijd, ik smikkel en smul de komende dagen wel een bordje overheerlijke Duck mee met mijn zusje !

Bedankt hé mannekes en vrouwkes !

Miss Poppy

 

 

 

 

46. Het regent, het …

 

Het regent, het regent, de pannetjes worden nat.

Daar kwamen twee boerinnetjes, die vielen op hun kinnetjes.

Daar kwamen twee soldaatjes, die vielen op hun gat.

het regent, het regent, de pannetjes worden nat.

 

070814.jpg

 

 

Sinds het zonnetjes naar betere en waarschijnlijk zonnigere oorden vertrokken is, wordt hier altijd met een bang hartje afgewacht wat er nu weer boven ons hoofdje hangt als de eerste regendruppels beginnen te vallen.

Er is namelijk een (voorlopig onvindbaar) lek in het dak van de keuken, het regenwater stroomt de muur af, loopt in de kast en zorgt voor propvolle vuilzakken met doorweekte keukenspullen … zonde … gelukkig werden mijn koek- en snoepdozen op tijd gered en staan ze hoog en droog aan de andere kant van de kamer te wachten op jullie hongerige reportertje.

Ik wijs met een (nat) beschuldigend vingertje pootje richting pussykatten die denken dat zij hier zomaar over alles en nog wat op MIJN keuken-dak (en de rest) mogen lopen ! Vrouwtje zegt dat ik “spoken zie” …

Soit, hopelijk wordt het vandaag een “droge” dag … duimen maar !

 

Natte regenwaterachtige knuffel van Miss Poppy  

 

ps: die datum op de scheurkalender is een stille herinnering aan de vorige water-vloed val …

45. er is iets ..

 

Er is iets hier vanbinnen
Er is iets binnenin
Alles wat ik maanden geleden kwijt was
Dat vind ik nu terug

Ik voel me goed, ’t is niet te doen
Ik geef aan iedereen een poot
Maar er is iets hier vanbinnen en het moet eruit

Yes !

Na lang zoeken heb ik mijn zin in bloggen terug gevonden !!

Een frisse start en wees bij deze maar gewaarschuwd !!!

want ik ben van plan om de pannen van het dak te rocken bloggen !!!!

 

Miss Poppy is back

44. uitstel wordt geen afstel …

.

Zoals ik jullie vertelde, was het de bedoeling dat vorige week onze pelsje een onderhoudsbeurtje kreeg. Bovendien zat de kans er dik in dat dit wel eens ons laatste bezoekje kon worden aan ons favo-kappertje.

Wel de dag voordien kreeg vrouwtje plots een telefoontje dat de afspraak verzet moest worden omdat een van de hondjes van onze schoonheidsspecialiste héél erg ziek geworden was en zij had nu effen geen tijd voor ons.

De afspraak werd verzet naar morgen, maar vrouwtje vond het toch nodig om (tegen beter weten in) te informeren of er nadien, binnen een paar maandjes dus, nog afspraken vast gelegd konden worden. Het antwoord was dus nog steeds negatief … snif … snif … morgen wordt dus een zware dag, met een zware taak, afscheid nemen van Lieve na 6 jaartjes door haar in de watten gelegd geweest te zijn … 

Mijn vrouwtje, die niet bij de pakken blijft zitten, heeft dan maar wat rond gebeld en gesurft en afgelopen zaterdag mochten we langs gaan bij onze nieuwe verwenmadam voor een eerste kennismaking. ’t viel mee, maar of dat “in ’t echt” ook zo gaat zijn, daar zullen we voor moeten wachten tot we het “aan den lijve” gaan ondervinden hé ! 

Het staat nu op de kalender genoteerd, zaterdag 22 februari om 8 uur, gaan we voor ’t eerst naar Sandra …

Miss Poppy (die nu al een zenuwachtige daver in haar lijfke voelt opkomen)

 

oh ja, nog een vraagje, wat denken jullie, zou ik rozen voor haar mee moeten nemen ????

     

43. een onvergetelijke ervaring

Verdorie, ik huppel best wel achterop met het posten van mijn blog-stukjes ! Sebiet denken jullie nog dat ik in staking ben !!!

Ach, wat maakt het ook uit, oud nieuws is ook nieuws en bovendien is ’t een leuk verhaaltje, dus vertel ik het jullie nu maar.

Laat ons even terug gaan in de tijd,  zo’n dikke 3 weekjes om precies te zijn. Wie stond daar op een ontieglijk vroeg zondagmorgend-uurtje voor de deur ? Yep ! Wintertijd ! Het klokken terugdraaien gebeurt ondertussen gelukkig voor een groot deel “vanzelf”, maar die kleine ouderwetse snoodaards waar vrouwtje manueel moet ingrijpen, bezorgen haar elke keer weer immense kopzorgen. Al was het maar omdat ze een maand of zes geleden, de handleiding natuurlijk ergens zorgvuldig “op z’n sloddervos” weggelegd had…  

Hoor ik daar gemopper en gemor onder mijn lezertjes ? Jullie vinden het helemaal niet onvergetelijk want het gebeurt tenslotte al jaren en dan ook nog eens 2 keer per jaar ? Ja natuurlijk, gelijk hebben jullie, maar de ervaring die ik mijn vrouwtje deze keer in de heel vroege uurtjes heb bezorgd, was er eentje om U tegen te zeggen ! En merci had ze ook wel kunnen zeggen, maar op die “merci” wacht ik nog altijd !

 

Winteruur.jpg

 

Iets voor drie uur ’s nachts (zomertijd) had ik haar uit bed gelicht met de urgente mededeling dat ik een dringende boodschap voelde aankomen. Ze sprong in olympisch-atletische zombie-stijl uit bed en enkele minuten later stonden we gezellig onder ons tweetjes bibberend in de eerste herfstelijke kille temperaturen en in het nachtelijke donker, in de tuin.

En … op dat moment … sloeg de klok 3 uur … en werd gelijk teruggedraaid naar 2 uur !

Whauw ! Ik voelde mij plots een uurtje jonger ! ’t was net alsof er een nieuwe jeugd door mijn lijfje raasde ! Ach en ik die dacht dat ook mijn vrouwtje dit zeker zou kunnen apprecieren (al was het maar omdat zij het meer nodig heeft dan ik) Nee hoor, vrouwtje bleef maar zagen en klagen dat ze terug naar haar bedje wou … stank voor dank als je het mij vraagt …ik snap het niet hoor, zeg nu zelf, niet iedereen krijgt de kans om zulk een sensationele ervaring op de eerste rij en in levende lijve mee te kunnen maken … 

Kijk hé, de volgende keer dat ik nog eens zo’n prachtig idee krijg om mijn vrouwtje te verrassen, stomp ik het terug in mijn breintje, verstop ik het zo ver weg, helemaal in ’t achterste hoekske en hoop ik dat het nooit of vanzeleven nog naar boven komt !!   

Knuffeltje van een diep ontgoochelde Miss Poppy    

42. afscheid ??

Oy !

Een beetje een rare dag vandaag 

strakjes gaan we naar Lieve, mijn lieve hondenkapstertje 

als sinds ik een mini-pupje was, ga ik om de zoveel weekjes bij haar langs

maar vandaag zou wel eens de laatste keer kunnen zijn

want mijn lieve Lieve heeft heel hard gestudeerd en gaat nu hondjes met probleempjes helpen en zo blijft er misschien geen tijd meer over om mijn pelsenjasje mooi te maken …

dan moeten wij natuurlijk op zoek naar een vervanging

en daar hou ik niet zo van (en Lily zeker helemaal niet)

duim maar mee dat er toch nog een plaatsje in haar overvolle agenda overblijft voor ons … Huilen

met een bang hartje stuur ik jullie toch een dikke zwaai-zwaai toe

Miss Poppy (en natuurlijk is ook Lily helemaal ondersteboven van wat er ons misschien te wachten staat)